ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 162 / 5

ประโยค(ตอน) - ปฐมสมันปะทากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 372 "ท่านผู้มีบารมีทุกท่านหลาย! ล่วงไปแล้วปีหนึ่ง ล่วงไปแล้ว ๒ ปี ๓ ปี ๔ ปี ๕ ปี นี้ปีหก เมื่อดีดีเมื่อเพิ่มอายุ พวกท่านควรไปเพื่อเผาพระพุทธเจ้าและเพื่อ

ในบทนี้ พระพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องความอดทนและการทำบุญแก่ผู้มีบารมี ประธานการประชุมเน้นว่าความอดทนและการหลีกเลี่ยงการทำบาปคือพื้นฐานสำคัญของการเป็นสมณะ โดยเชิญชวนให้ทุกคนมีจิตตั้งมั่นในการทำความดี ดังนั้น

ประโยค (ตอน) - ปฐมสมันตปาสาทิกา แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 373 ความทำจิตของตนให้ผ่องใส นี้เป็นคำสอน ของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ความไม่กลัวร้าย ความไม่กล้ร้าย ๑ ความ ลำรวมในพระปฏิปามก ๑ ความเป็นผู้รู้ ประมาณในภา

บทความนี้นำเสนอการทำจิตให้ผ่องใสซึ่งเป็นคำสอนที่สำคัญจากพระพุทธเจ้า เน้นถึงความไม่กลัวร้ายและความไม่กล้าร้าย รวมถึงการเป็นผู้รู้ประมาณในภาคุตาถการ นอกจากนี้ยังบอกเล่าถึงการแสดงโอวาทปฏิปาก์ของพระพุทธเจ

ประโยค(ตอน) - ปฐมสัมมนาปลาทากาเปล่า ภาค ๑ - หน้าที่ 378 อันน่าพึงกลัว ที่พระองค์พระภาคเจ้า ตรัสไว้ว่า " ภาสะนะ " ในพระคำสัตย์พระองค์ตรัสไว้ว่า " อญนุตตรสุมิ ภิสเนก วนาสแทก." อธิบายว่า ภาวะอันน่าพึงก

บทความนี้สำรวจภาวะน่าพึงกลัวตามที่พระองค์พระภาคเจ้าตรัสในคำสอน โดยวิเคราะห์ถึงการเข้าใจคำว่า "ภาสะนะ" และความหมายของคำว่า "อญนุตตรสุมิ ภิสเนก วนาสแทก" ที่เกี่ยวข้องกับผู้ที่ยังไม่ปราศจากกิเลส วิธีการท

ประโยค - ปฐมสมันตปาทกาปิภเก ภาค ๑ หน้า 380 คน ๒ ยุคเท่านั้น เพราะฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า "ไม่ดำรงอยู่นน." ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิขิ มีพระชนมายูเจ็ดหมื่น ปี, แม้วสาวพร้อมหน้าของพระ

บทความนี้กล่าวถึงการดำรงอยู่ไม่นานของพระพุทธเจ้าทั้ง 3 พระองค์ ได้แก่ พระสิขิ, พระเวสสุ และพระกุลสันธะ โดยเฉพาะในเรื่องอายุของพระองค์และสาวก พร้อมทั้งความสำคัญของการสืบต่อของพรหมจรรย์และความเข้าใจในยุ

ประโยค (ฉบับสมบูรณ์) - ปฐมสมเด็จท่านากะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 381 มีพระชนม์สี่สิบห้านปี พระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่าสัญคาม มีพระชนม์สามสิบห้านปี พระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่า กัสสป มีพระชนม์สองห้าห้าปี พระภาส

เนื้อหาพูดถึงพระชนม์ของพระพุทธเจ้าภายใต้ชื่อสัญคามและกัสสป รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างอายุของพระพุทธเจ้ากับพรหมจรรย์ในยุคสาวกา ซึ่งมีความสำคัญต่อการดำรงอยู่ของความเชื่อนี้ในสังคมเขมร ข้อความยังกล่าวถึงว

ประโยค -ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑ - หน้าที่ 382 [ พระสารุปฏฺโต ไดทรงบํานาญติสิกาขนฺตา ] ถามวา ในคำว่า " อถิโถ อายสมา สารุปฏฺโต" มีอะไรเป็น อนุสนธิ ตอบว่า คือ ท่านพระสารุปฏฺโต ครับไดฟังเหตุการด

บทความนี้นำเสนอการบรรยายถึงพระสารุปฏฺโตและการบํานาญติสิกาขนฺตา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความคิดที่ว่าการบํานาญติสิกาขนฺตานั้นเป็นเหตุให้มีความยาวนานในการดำรงอยู่ ระหว่างพระพุทธเจ้ากับพระสาวก ในการศึกษาธรรมะแล

ประโยค(ฮ) - ปฐมสัมปทาสิกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 383 " ตตกโตว " เป็นคำว่า " ตตกโตว " นี้ คำว่า " ตตุก " เป็นสัตว์มีวิกิติ เพ่งถึงการอ้อมอวอน ขอให้ทรงบัญญัติศักราชบ ในคำว่า " ตตกโตว " นั้น มีโดยนับต่อไ

ในเอกสารนี้มีการวิเคราะห์คำว่า 'ตตกโตว' ซึ่งเกี่ยวข้องกับสัตว์ที่มีวิกิติและการขอทรงบัญญัติศักราชบ. พระพุทธเจ้าทรงรับรัศมีเพื่อแสดงสัมมิปัญญาก่อนที่จะตรัสเรื่องธรรมที่เป็นที่ตั้งแห่งอาสะ ธรรมเหล่านั้น

ประโยค (ค) - ปฐมสมันดาปาสถานแปล ภาค ๑ หน้าที่ 385 [ เปรียบด้วยแพทย์ผู้ไม่ฉลาดทำผ่าตัด ] แพทย์ผู้ไม่ฉลาด เรียบร้อยบางคลอง ซึ่งหัวฝีงไม่เกิดขึ้นมาแล้ว บอกว่า " มานี่แหง่ พอหาจำเริญ ! หัวฝีใหญ่อีกเกิดข

ในบทนี้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างการรักษาในทางการแพทย์กับการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยใช้ตัวอย่างแพทย์ที่ไม่ชำนาญในการทำผ่าตัด ซึ่งเน้นความเข้าใจในความสำคัญของการให้อภัยและการตระหนักถึงข้อผิดพลาดโ

ประโยค - ปฐมสิ้นคำาทกแห่งวาสนา ภาค ๑ - หน้าที่ 386 "ในภาคใด." คำที่เหลือ พึงทราบโดยทำองที่กล่าวแล้วนั่นแล.* อีกนัยหนึ่ง ในคำว่า ยโได เป็นต้นนี้ มีความสงบปฏิสนธิ์ต่อไปยัง วิจิตรมโหฬารถึงซึ่งมั่งว่า "ธร

ในภาคนี้กล่าวถึงธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งแห่งอาสะ โดยพระศาสดาได้บัญญัติสิกขาบทเพื่อจำกัดกิเลส เพื่อให้สาวกสามารถเข้าใจและเข้าถึงธรรมชาติที่แท้จริง ซึ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจและการปฏิบัติธรรมขอ

ประโยค - ปฐมสมันดาปาสกาทาแปล ภาค ๑ หน้า 389 เป็นหมู่ใหญ่ เล็ดด้วยลากก็ได้ อธิบายว่า " ถึงความเป็นหมู่ ประเสริฐ และความเป็นหมู่ใหญ่ด้วยลาก. " จริงอยู่ สูงยิ่งไม่ถึง ความเป็นหมู่ใหญ่เนื่องด้วยลากเพียงใ

เนื้อหาให้ความรู้เกี่ยวกับความเป็นหมู่ใหญ่ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเกี่ยวกับการบัญญัติสิกขาบทที่พระศาสดาทรงบัญญัติเพื่อสงเคราะห์ความเป็นหมู่ใหญ่ รวมถึงการอธิบายความหมายของพาหุลจอมฤทธิและความสำคัญของการเ

ประโยค) - ปฐมสมิตาปสทากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 390 เหล่านั้น แม้โดยประกายทั้งปวง ในสมันนั้น จึงตรัสคำว่า " นิรพุทธโก ทิ สารัปุตฏ" เป็นดัง [ อรรถาธิบาย คำว่า นิรพุทธโก เป็นต้น ] บรรดาบหล่านั้น บทว่า น

เนื้อหาให้ความสำคัญเกี่ยวกับการแยกแยะคำว่า นิรพุทธโก ที่หมายถึงการเว้นจากความเสียดและโจร โดยเฉพาะในบริบทของภิกษุผู้มีจริยธรรม และการอธิบายเกี่ยวกับธรรมคำในพระพุทธศาสนาว่า มีความสำคัญต่อการเข้าใจในลักษ

ประโยค(ตอน) - ปฐมสมันดปาสากำแปล ภาค ๑ หน้าเล่ม 391 หัว สารบัญสูตร. " ในคำนี้ มีการพรรณนาโดยสังขปดังต่อไปนี้ :- บรรดากัญญ ๕๐๐ รูปนี้ ผู้ลี้ภัย ณ เมืองวรัญชะ ภิกขุ ที่คำองด้วยอำนาจคุณ คือผู้ต่ำกว่ากัญ

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับคำว่า ‘โสดาบัน’ ซึ่งเป็นชื่อของบุคคลที่ยังประกอบด้วยอริยมรรค โดยอธิบายถึงความหมายและอำนาจของบุคคลนี้ในทางพระพุทธศาสนา รวมถึงความแตกต่างระหว่างโสดาบันกับพระโสดาบัน ซึ่งมีการอ้าง

ประโยค(อ) - ปฐมสมัญญาใส่ทنےปลเปา ภาค ๑ - หน้าที่ 393 [อาณิจฉนะ ความเคยประพฤติมามี ๒ อย่าง] ก็ความเคยประพฤติมามี ๒ อย่าง คือ พุทธจินตนะ (ความเคยประพฤติมาของพระพุทธเจ้า) สาวาจิจฉนะ (ความเคยประพฤติมาของ

เนื้อหานี้พูดถึงความเคยประพฤติมาของพระพุทธเจ้าและพระสาวก โดยเฉพาะด้านการบอกลาและการเสด็จไปยังชนบทซึ่งพระพุทธเจ้าทำเพื่อสงเคราะห์ประชาชน นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงพุทธจินตนะและการเดินทางในมณฑลสามแห่ง พ

ประโยค(ฉบับ) - ปฏิรูปสมเด็จฯสาครำเปล่า ภาค ๑ - หน้าที่ 394 ในภาคใด พระพุทธเจ้าทั้งหลาย มีพระประสงค์จะเสด็จเที่ยว จารีกไปในมหามณฑล ในภาคนั้น ทรงปวรณาในวันมหาปวรณา แล้ว มีภิกษุสงฆ์ผู้ใหญ่เป็นบริวาร เสด

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเสด็จเที่ยวจาริกของพระพุทธเจ้าในมหามณฑล โดยเริ่มจากการปวรณาในวันมหาปวรณา พร้อมกับการมีภิกษุสงฆ์ผู้ใหญ่เป็นบริวาร ในการเสด็จเที่ยวจาริกนั้น พระพุทธเจ้าได้มีพระประสงค์ที่จะให้เก

ประโยค- ปฐมสงบปาติภาคาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 395 อันนี้ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย แม้เมื่อเสด็จเที่ยวไปบรรรดา มนตลหล่านั้นแห่งใดแห่งหนึ่ง ทรงปลดเปลื้องสัตว์เหล่านั้น ๆ ให้พ้น จากกิเลสทั้งหลาย ทรงประกอบสัตว์เห

พระพุทธเจ้าทรงช่วยให้สัตว์พ้นจากกิเลสและมีความกรุณาในการสอนธรรมวินัย สาวกจินะมีการประชุมเพื่อเรียนรู้และเผยแพร่ธรรม ผสมผสานการเข้าพรรษาและการศึกษาธรรมฐานสูงขึ้นเป็นส่วนสำคัญในการบรรลุภูมิธรรมสูงสุด โด

ประโยค[- ปฐมสมันตปฏิสันฐาน ภาค ๑ - หน้า 396 ส่วนในอธิการนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงถึงพุทธา - จินนะ (ความเคยประพฤติม่านของพระพุทธเจ้า) จึงตรัสพระดำรัส เป็นต้นว่า " อาณัญ โฬ นปนี อนุนุต คาตาด

ในบทนี้มีการนำเสนอพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ทรงแสดงเกี่ยวกับพุทธาจินตะ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการอธิบายความหมายและการติดต่อสื่อสารกับพระอานนท์ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงความเคารพในฐานะที่ท่านพระอุปาลีร

ประโยค - ปฐมสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 398 นี้ พระองค์จะพึ่งได้ไทยธรรมนี้จากไหน เพราะมวาสมีกิจกมาก มีกรณียมาก ในกล่าวว่า "ति ดูฏฏฺ ลภฺภา พฤฺคิอา มราวาส" นั้น มีการประกอบความคิดต่อไปนี้

บทความนี้กล่าวถึงการอ้างอิงถึงไทยธรรมจากมุมมองของพราหมณ์ที่มีความกังวลเกี่ยวกับการครองเรือนและการประกอบความคิดในเรื่องนี้ นอกจากนั้นยังมีการค้นหาว่าไทยธรรมที่พระองค์จะพึ่งได้นั้นสามารถได้จากที่ใดมา รว

ประโยค - ปฐมสัมผัสสากลแห่ง ภาค ๑ - หน้าที่ 399 บรรดาบเหล่านั้นว่า สวดนาย ความว่า เพื่อประโยชน์ แก่บุญกุศล และปีติปราโมทย์ซึ่งจะมีในวันพรุ่งนี้ ในเมื่อข้าเข้าใจ กระทำสักการะในพระองค์. [พระผู้มีพระภาคเ

ในหน้าที่ 399 ของปฐมสัมผัสสากล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับคำอาราธนาเพื่อประโยชน์แก่บุญกุศลและปีติในวันพรุ่งนี้ โดยท่านตระหนักถึงความคิดเห็นของพราหมณ์และชาวเมืองเวรุษา หากไม่รับอาจถูกติเตียน การเคารพและกา

ประโยค (ต่อ) - ปฐมสมันตปาสาทิกานแปล ภาค ๑ หน้าที่ 400 คือพระธรรมวัตรน่ะให้ตกลงแล้ว ก็เสด็จลูกจากสนะลากลับไป. [ เวรัญพฤหามณีสั่งให้เตรียมภัตตาหารถวายรุ่งนี้ ] ก็แต่ เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จกลับไปแ

บทนี้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อพระธรรมวัตรตกลงถวายภัตตาหารให้กับพระผู้มีพระภาคเจ้า เวรัญพฤหามณีได้สั่งให้เตรียมทานสำหรับวันรุ่งขึ้นอย่างดี โดยใช้ของหอมและดอกไม้ในการบูชา นอกจากนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้ายังเสด็

ประโยค-ปฐมสมันต์ป่าเทศกาลา ภาค ๑- หน้าที่ 402 เหล่านั้นผ้าสาฎิกผืนหนึ่ง ๆ มีราคาห้าสอง. พราหมณ์ได้ถวายผ้ามี ราคาแสน แก่กษัต๎ร ๕๐๐ รูป ด้วยประการะนี้ พราหมณ์ถอดถวาย แล้วถึงท่านยังไม่พอแก้ไข ได้แบ่งผ้า

ในเนื้อหานี้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่พราหมณ์ถวายผ้าสาฎิกและสิ่งของต่างๆ แก่พระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อประกอบการบูชาและการดำเนินงานทางศาสนา โดยมีการเพิ่มคุณค่าของการถวายในบริบทของสังคมในยุคนั้น การบูชานี้ถือเ